- -BUHAY SA BARYO- -

--BUHAY SA BARYO- -


Miyerkules ng umaga sinama kame ni mama sa dati naming bahay at sa family house naming. Kajatuwa kasi muli kaming pumaunta doon makalipas ang ilang taon.


Matagal din kaming nanirahan duon siguro mahighit kumulang na 19 years. Sa aking muling pagbabalik tanaw, ramdam ko ang pananabik sa dati kong tirahan.


Lumipat lang kasi kames sa siyudad nung fourth year high school na ako.

Simple lamang ang buhay doon. Lahat ay pwedeng hingiin, hindi gaya sa siyudad na puro binili o puru pera ang pinapairal.

Mababait ang mga tao doon at mapagbigay pa.


Parang reunion ng family sa mother side pag nagpupunta kame doon. Panu naman kase lahat ng kapatid ng mama ko e nandoon. Lahat ng mga pinsan ko andun din kaya masasabing fiesta!!hehe!


Madame ding mga ala-ala doon gaya ng high school life ko at elementay.


Doon ku din nakuha itong malaking SCAR sa aking left thigh. Hehe!


Memoerable nga naman!


Huling araw naba ito ng pagsasaya ko ngaung summer?. Sana makapag summer ako at sana naipasa ko lahat mga subjects ko.


Masaya ang amingnaging pagdalaw. Sana maulit muli!


=)





Pagod na pala ako?


Ramdam ko ang pagod ngayong araw. Hay, sobrang init pa sa labas. Ako nandito lang sa loob ng kwartong napakainit. Ayokong lumabas at ayoko dding maglibang. Hay ewan anu nga bang gusto kong gawin?? Magkulong?? Magbigti? O di kaya’y magpakamatay nalang??? Kung ano anon a ang aking naiisip noh? Anu nga ba talaga ang problema ko???? Bakit ako nagkakaganito?????. Ang daming mga katanungang hindi ko nasasagot. Siguro pag exam to, siguradong ang maisasagot ko lang e ito:


“EWAN KO”



Hindi ko naman talaga alam eh!… Siguradong PERFECT ZERO ako!


Malalim na ang gabi, tara matulog na tayo at para mapag-icipan kio din ang mga sagot sa aking mga katanungan.



(-.-)

=’(







EAR- R-I-N-G’S =)


I KEEP the pairs of ear rings that you gave me when I was still in a grade school. I keep it in a diamond box in my room. During my journey to learn a big part of life you taught me to lead. I keep it and once in a while I stare it for a couple of hours. Whenever I want to be home with you. Though I have chosen not to follow your will I am grateful for all the chances and comforts you have given me to learn about life. In this cradle of my life struggle as I walk with the bridges I have realized that


“YOU HAVE GIVEN

ME THE WORLD”