you deserve a day where there are no worries along the way. A day were even some people are insensitive and unkind, you're not going to mind them, because, you're blessings are far better than the burdens ^^love!
About Me
- gRacee Manzano
- kind,loving and dangerous =)) just kidding! Im not the kind of girl who only wants to play love like a game. I want a long time relationship. But sometimes people changed right?? Im still a college student so I still consider my self as palamunin. joke! Im taking up medical course but my interest is not on that field. Oh well, I dont know why? A simple girl from Ilocos who loves tweeting and blogging just to express her feelings.
Friday, March 18, 2011
be thankful
Papa Jacks Quote ;p
Thursday, March 17, 2011
( Para kay Catwoman*)
(
Para
kay Catwoman*)
—
* siya ang unang tao na napaniwala
ko
“I wish I could fly, I know I can save us
somehow. You thought you were safe and sound, but you need a hero now. You
gotta believe even with broken wings, I’ve come to your rescue and you can
rescue me.”
-
American Hi- Fi, “Rescue Me”
Nagsimula
ang lahat sa katagang binitiwan ng isang taong walang magawa sa buhay. High
school pa ako noon, first year yata. Hindi pa kami napuputulan ng linya sa
landline noon, at hindi pa uso ang cellphone sa aming bayan. Isang makulimlim
na araw, may isang misteryosong boses ang tumawag sa numero namin. Ang maikling
pag-uusap namin ay sadyang bumaon sa aking alaala:
[
Krrrriiiinnngg! Krrrriiiinnngg! Krrrriiiinnngg!]
AKO:
Hello?
MISTERYOSONG
BOSES: (walang sagot, tunog ng electric fan lang)
AKO:
Sino ka?!
MISTERYOSONG
BOSES: AKO SI BATMAN!
[Blagh!]
Naputol
ang linya. Nagulat ako, at bigla na lang kinabahan. Bumilis ang aking pulse
rate at nanghina ang aking knees. Ilang minuto rin akong natulala habang
malinaw na paulit-ulit sa loob ng aking ulo ang boses ng misteryosong lalaki na
‘yon. Nanlabo ang aking pag-iisip. Paano kaya kung totoo ang sinabi niya? Na
siya nga talaga si Batman? Ano kaya ang kailangan niya sa akin?
***
At
mula nang mauso ang cellphone, lalo na ang unlimited text promo, ay ganoon na
nga ang aking paboritong pick-up line:
AKO:
(nagsend ng quote / joke / wrong sent)
POTENTIAL
TXTM8: Hu u?
AKO:
AKO SI BATMAN!
POTENTIAL
TXTM8: Yah, ryt… at aq nman c darna.
***
Naging paborito ko ring joke ang
linyang ito. Kapag walang magawa ay pinagdedeskitahan ko na lamang ang kausap
ko:
AKO: Pare /
Dude / Tol / Miss, may ipagtatapat ako sa ‘yo. Pero ipangako mo na huwag na
huwag ipagsasabi sa iba. Nakasalalay dito ang kaligtasan ko.
FRIEND: (‘di mapakali. Atat na atat malaman.)
Oo promise! Ano ‘yun?
AKO:
Hindi ko na kasi talaga kaya ‘eh. Kailangan ko lang ng mapagsasabihan…
FRIEND:
(naiinis na.) Ano nga ‘yun ‘eh!
AKO:
Ah…Eh…Uhmm…Kase…AKO SI BATMAN! (hehe!)
FRIEND:
(Tatlo ang karaniwang reactions nila)
1.
Taena ka! Pakyu! Go to hell!
2. Huh? Joke ba
‘yun? Next time kasi sabihin mo muna kung hihirit ka ng joke para ‘di ka
mapahiya.
3. Ha? ‘di ko
na-gets. Pwede pakiulit?
***
Hindi
sila naniniwala. Napansin kong parang napakaimposible para sa kanila na
mangyaring itext / kausapin sila ni Batman. Bakit kaya ganoon na lamang ang
reaksyon nila? Na parang, wala silang pakialam? Samantalang ako, takot agad ang
unang naramdaman. Hindi ba nila naisip na napakalaking posibilidad na si Batman
nga ang nagpakilala sa kanila?
Ako
si Batman, ito ay ayon sa aking paniniwala. Ako si Batman kaya ako laging
naka-black. Ako si Batman kaya ako laging nag-iisa. Ako si Batman kaya gising
ako buong gabi. Ako si Batman kaya ako naghihiganti. Ako si Batman kaya ako
nangungulila. Ako si Batman kaya ako nakasuot ng maskara. Ako si Batman kaya
hindi ako nagpapakita. Ako si Batman kaya hindi magawang pumapatak ng aking mga
luha. Ako si Batman kaya wala akong magawa sa sarili ko. Ako si Batman kaya ako
bumili ng red shirt na may mukha ni V. I. Lenin at Hammer & Sickle (Haller!
Ano konek?) Ako si Batman, pero hindi ako nagsusuot ng briefs sa labas ng
pantalon.
Marahil
ay pinagtatawanan mo na ako at hindi
naniniwala. Siguro ay sasabihin mong wala ako sa katinuan o kaya’y wala lang
talaga magawa dahil ako ay isang dilengkwenteng estudyante na. Depende na
lamang sa kung anong katotohanan ang paniniwalaan mo.
Naniniwala
ako na tayong lahat ay ipinanganak na superhero. Hindi natin ito alam, o piniling hindi
maniwala, ngunit darating ang takdang araw na may isang misteryosong boses na
magpapaalala ng ating tunay na katauhan at misyon dito sa mundo. Ang mga
superheroes ay biniyayaan ng superpowers (si Batman wala), hindi upang gamitin
para sa sariling kapakanan, kundi upang iligtas ang iba. Subalit, nagtataglay
man ng kakaibang lakas ang isang superhero, may kakayahan man itong tumulong sa
iba, sa kasamaang palad ay binigyan din ng kahinaan. Ang isang superhero, gaano
man ito kalakas at kahusay, ay sadyang walang kalaban-laban sa sarili. Wala na
siyang magawa kapag sarili na ang kalaban niya. Kaya nga bumuo ng Justice
League, x-Men, Power Rangers, Powerpuff Girls, Teletubbies, Lotlot &
Friends, etc., kasi kailangan ng isang superhero ang kasama.
Siguro
ay ganoon ang gusting iparating sa akin ng misteryosong boses na ‘yun. Marahil
ay ibig niyang sabihin na siya si Batman, at ako rin ay si Batman. Kaya ito ang
naging misyon ko: “Ang ipalaganap sa ibang tao na sila rin ay mga superheroes.
Ang mulatin ang iba sa katotohanang hindi ang kanilang sarili ang dapat nilang
iligtas, kundi ang kapwa.”
Kapag
may isa o dalawang tao man lang na mapapaniwala kong sila rin ay mga superhero
ay malaking achievement na ito para sa akin. Maaari mo itong tawaging kabaliwan,
o aksaya sa oras. Pero, isipin mo na lang: Kung lahat tayo ay superhero, at ang
bawat isa ay may kakayahang iligtas ang kapwa.
hawaawwwwwww! ;_)
summer

It's already friday hopefully we can go home tomorrow night! Its summer time! but wait, according to the news, it will be a wet summer season. so sad! But, even thought its a wet summer we can still enjoy it by sort of activities to be done.
Patron Saint's♥
Thérèse lived a hidden life and "wanted to be unknown," yet became popular after her death through her spiritual autobiography - she left also letters, poems, religious plays, prayers, and her last conversations were recorded by her sisters. Paintings and photographs – mostly the work of her sister Céline – further led to her being recognised by millions of men and women. According to one of her biographers, after her death, "Thérèse fell victim to an excess of sentimental devotion which betrayed her. She was victim also to her language, which was that of the late nineteenth century and flowed from the religiosity of her age." Thérèse herself said on her death-bed, "I only love simplicity. I have a horror of pretence", and she spoke out against some of the Lives of saints written in her day," We should not say improbable things, or things we do not know. We must see their real, and not their imagined lives."
The depth of her spirituality, of which she said, "my way is all confidence and love," has inspired many believers. In the face of her littleness and nothingness, she trusted in God to be her sanctity. She wanted to go to heaven by an entirely new little way. "I wanted to find an elevator that would raise me to Jesus." The elevator, she wrote, would be the arms of Jesus lifting her in all her littleness.
lumang pagbati mula sa bagong realidad

Nagising ako mag aala una ng umaga, hindi ko alam, parang may isang bulong na gumising sakin sa kalagitnaan ng dilim. wala na akong nagawa kundi ang magpa ubaya sa bulong na makakabulanog sa aking pandinig.
worries

bluish sky turned to darkness
Don’t want to rush anything
Don’t want to rush anything
So I sit here and wait patiently.
countless

countless golden flower falling down under the tree
You are you!
Sunday, March 13, 2011
Saturday, March 12, 2011
Thursday, March 10, 2011
DREAMY AGONIES

beybs!

my beybs! i love u mga beybs ko, hehe! thank u for being there for me. (emotional) haha! parang magaabraod noh> charot! anyways ito na serious! ayan,we are so sobrang magaganda hehe! (kmontra pangit( hehe! ayun, kahit d tayo magkakasama always remember bff’s tyo,. *hug* will treasure every moments that we are together! ;)
semester end....

Bakit ganon? pag umpisa at kalagitnaan ng sem, gusto na nating matapos agad? dahil siguro ssa stress at dami ng mga requirements,pero pagdating ng graduation or pagtatapos ng semestre parang may lungkot sa kailaliman ng puso ng bawat isa. halong saya at lungkot.
masaya ang batch na ito, ang aming batch. puno ng kalokohan,trip trip na pasimula ng mismong presidente ng klase hehehe! Maingay at mejo kalog hahaha! Pero kahit ganun masaya parin haha! puno man ng kalokohan pero pagdating sa seryosohan walang papantay! hehehehe! ♥☺☺
#Radtechmates!
Wednesday, March 9, 2011
thanks God!
anyways, that it i can share!
